Τετάρτη 1 Σεπτεμβρίου 2010

Μια γιορτή ακόμη ...

Καλώς ήρθατε στο ΠΑΡΑΜΥΘΙ μας!!!
Σε ένα χώρο καταπράσινο έγινε η φετινή μας ΜΑΝΙΤΑΡΟΑΓΙΟΡΤΗ , με μεγάλη επιτυχία.

Ο σύλλογος των μανιταρόφιλων της Δυτικής Μακεδονίας είχε τη γενική ευθύνη.
Στους Φιλιππαίους Γρεβενών στην περιοχή των κατασκηνώσεων

Μέσα στα πεύκα και στα έλατα κατασκήνωσαν οι επισκέπτες.
Ήταν πολλοί οι ξένοι που ήρθαν να μας δουν.
Στο χώρο μπορούσε κανείς να ασχοληθεί και με άλλα σπορ όπως αναρρίχηση!
Υπήρχε παιδότοπος για να απασχολούνται οι μικροί μας φίλοι.

Μικρές και όμορφες παρουσίες!

Και ξεκινάει ...η γιορτή!

Υπήρχαν ταβέρνες ...με πρώτη και καλύτερη ...η Μανιταροταβέρνα ΑΥΛΑΙΣ!
Ο Αυλάρχης , μανιταροσυλέκτης και μανιταρομάγειρας!

Ο Αυλάρχης ...ασχολείται και με την ξυλογλυπτική.Έκανε λοιπόν ένα μεγάλο Αμανύτη!
Και με τα ξύλα του ...έπαιζε όταν δεν μαγείρευε.

Δείγμα της ....έκθεσης που λειτουργούσε στο χώρο της γιορτής.
Κάτω από τον ίσκιο απολαύσαμε μανιταρομεζέδες.
Φάγαμε ψητά ...αγαρικά!
Πλευρώτους ...στα κάρβουνα!

Σουφλέ με μανιτάρια.

Γεμιστά με μανιτάρια.
Γιαχνί με μανιτάρια.
Είχε και χαλβά από ...το γλυκό Βασίλη!
Είχαν στηθεί διάφορα μαγαζάκια και πουλούσαν ...μανιταροπροιόντα.

Αναμνηστικά ...και διακοσμητικά
Ξωτικά και νεραιδούλες...πάνω σε διάφορα μανιτάρια!
Έργα καλλιτεχνών ντόπιων και ξένων.
Όλα χειροποίητα!
Όλες τις μέρες μπορούσε κανείς να παρακολουθήσει διάφορα σεμινάρια , στο χώρο της κατασκήνωσης
Εκεί ο Γιώργος ο Κωνσταντινίδης ...η ψυχή της γιορτής και οι συνεργάτες του ενημέρωσαν τους επισκέπτες για τα μανιτάρια και για πολλά θέματα που αφορούσαν την πόλη μας.
Ο Χώρος των συναυλιών έτοιμος.
Η φωτιά άναψε....
Ο κόσμος μαζεύτηκε..

και η μουσική άρχισε...
Ήταν πολλοί οι φίλο που ήρθαν...ήταν και ο Νεκτάριος εκεί.
και ένα μικρός φίλος ...ο Χρηστάκης!

Ήταν πολύ καλά!
Παιδιά και του χρόνου!

Τρίτη 10 Αυγούστου 2010

8η Πανελλήνια γιορτή μανιταριών.

Σας περιμένουμε στα Γρεβενά ...στην μεγάλη μας γιορτή!
Στους φιλιππαίους Γρεβενών...στην πόλη των αγρίων μανιταριών.

Δευτέρα 2 Αυγούστου 2010

Το σπίτι ...στο βουνό!

Όταν ήμουν μικρή έκανα πολλά όνειρα, σαν όλα τα παιδιά της ηλικίας μου।
Ένα από αυτά ήταν να αποκτήσω για μένα και την οικογένειά μου ένα σπίτι στο βουνό.
Με βοηθό τον αγαπημένο μου σύντροφό το φτιάξαμε ....
Ένα μικρό σπίτι με μεγάλη αυλή και ένα μεγάλο δέντρο στη μέση...
Με ψησταριά ...
Ο γιος μου ο Γιώργος...
και φούρνο...ο μικρός μου ο Γιάννης!
Με πέτρινη βρύση...

Με κήπο και λαχανικά...
Με περιβόλι, όπου τα δέντρα θάταν γεμάτα καρπούς, διάφορους και νόστιμους
Με πεύκα και έλατα,βελανιδιές, καρυδιές...
Όμορφο χειμώνα ...
δροσερό καλοκαίρι...και ανοιχτό για συγγενείς και φίλους!
Ήταν όνειρο και έγινε πραγματικότητα
Αυτό είναι το δικό μου μικρό σπίτι.Οπως ή σχεδόν όπως το ονειρευόμουν
Και είναι στο βουνό στο ΚΥΠΑΡΙΣΣΙ ΓΡΕΒΕΝΩΝ σε υψόμετρο 93ομέτρα.
Να ακουμπάει στο Βόιο και να αγναντεύει την Πίνδο...και πάντα ανοιχτό.
Υ.Γ.1 Δεν θάμουν ευτυχισμένη αν το σπίτι μου δεν το γέμιζαν με την παρουσία τους ο συν τροφός της ζωής μου και τα δύο λεβεντόπαιδα μου...οι γυιοί μας!
Υ.Γ.2 Και επειδή τα όνειρα είναι ...πάσης ηλικίας...ονειρεύομαι και σήμερα:
Θέλω οι χώροι μέσα και έξω από το σπίτι μου να πλημμυρίσουν από παιδικές φωνές, τρεχαλητά και γέλια.
Νάρθουν σύντομα νυφάδες και εγγόνια.Τότε θάμαι απόλυτα ευτυχισμένη και τότε θα πάψω να ονειρεύομαι.Αφού η πραγματικότητα θάχει ξεπεράσει το ...ΟΝΕΙΡΟ!!!

Υ.Γ। Αγαπητή efi σ΄αυτό μικρό σπίτι μαγειρεύουμε μανιτάρια και περιμένουμε τους φίλους μας ...να τους φιλέψουμε.Οποιος βρεθεί στην περιοχή μας ...καλώς ν'άρθει!