Την Κυριακή το πρωί πήγαμε στο δάσος μόνο για βόλτα!
Η βόλτα όμως έπιασε τόπο ...για το λόγω που βλέπετε!
Βρήκαμε τόσα μανιτάρια ...που δεν πιστεύαμε τα μάτια μας.
Πήραμε τόσα όσα χρειαζόμασταν και τα βάλαμε στον καταψύκτη για να έχουμε το Χειμώνα.
Είχαμε μαζί μας και τα ξαδέρφια μας την Αγγέλα και το Θόδωρο...τους Αμερικάνους όπως τους λέει ο άνδρας μου, οι οποίοι μένουν στην Ουάσιγκτον. Όταν είδαν το μέγεθος των μανιταριών εξεπλάγησαν , φυσικά φωτογραφήθηκαν ... και από εκείνη την στιγμή ΒΑΦΤΊΣΤΗΚΑΝ ...ΜΑΝΙΤΑΡΟΦΙΛΟΙ!
Αγγέλα, Θόδωρε να είστε καλά ...και καλώς ήρθατε στην παρέα μας !
Γύρισα από το γραφείο χθές στο σπίτι και δεν είχα μαγειρέψει...
Εκοψα τα μανιτάρια...
Τα αλεύρωσα...
Εψησα μία φέτα ψωμί στο φούρνο....
Τηγάνισα το αυγό ...και έστησα το πιάτο!
Το μαρούλι και η ντομάτα έγιναν σαλάτα...
Εριξα και λίγα τηγανιτά μανιτάρια...και το τραπέζι γέμισε!
Ολες τις εποχές και σε όλα τα μέρη μπορείς αν είσαι τυχερός να βρείς μανιτάρια.
Μέσα στο κτήμα μας όλες τις εποχές ξετρυπώνουν διάφορες ποικηλίες μανιταριών.
Σέ έναν λοιπόν κορμό μιάς παλιάς καρυδιάς βγήκαν πριν λίγες μέρες τα μανιταράκια που βλέπετε. Είναι η φλαμμουλίνα η βελουδόποδη. Ηταν τόσο όμορφα που δεν ήθελα να τα πειράξω και το μόνο που έκανα τα φωτογράφησα για να μοιραστώ μαζί σας ...την ομορφιά τους.
Είναι ένα μανιτάρι που θα το συναντήσουμε από τον Νοέμβριο έως τον Μάρτιο κατά ομάδες σε νεκρό ή προσβεβλημένο ξύλο πλατύφυλλων ή σπανίως κωνοφόρων δένδρων.
Μορφολογία: Καπέλο με διάμετρο 2-6 εκ. κυρτό επίπεδο ή κυματιστό, λείο, κολλώδες, γλοιώδες, ζελατινώδες, πορτοκαλί, κιτρινοπορτοκαλί ή πορτοκαλοκαφετί με ομαλή, πιό ανοιχτόχρωμη , μερικές φορές ελαφρώς γραμμωτή περίμετρο.
Σάρκα κρεμ, μαλακή, με ευχάριστή μυρωδιά και ήπια γεύση φουντουκιού.
Είναι φαγώσιμο, νόστιμο, πλούσιο σε βιταμίνες Β1, C και D. Το πόδι είναι σκληρό και δεν τρώγεται. Του αποδίδουν θεραπευτικές ιδιότητες (τόνωση ανοσοποιητικού και δράση κατά σοβαρών ασθενιών)
Εγω δεν το μαγείρεψα γιατί δεν ήθελα να χαλάσω αυτή την όμορφη σύνθεση μέσα στην καρδιά του χειμώνα!
Οι λίγες πληροφορίες που παραθέτω για την φλαμμουλίνα την βελουδόποδη είναι από το βιβλίο : Μανιτάρια , φωτογραφικός οδηγός μανιταροσυλλέκτη του Κωνσταντινίδη του Γιώργου ο οποίος είναι ερευνητής, μανιταροσυλέκτης, εκπαιδευτικός....
Θα το βρούμε στο δάσος από το Μάιο έως τον Νοέμβριο, συνήθως κατά ομάδες ,σε δάση ,σε άκρες δασών ,κατά μήκος δρόμων , σε ξέφωτα, βοσκοτόπια και θαμνότοπους, σε φωτεινά , ηλιώλουστα μέρη.
Κοινό σε όλων των ειδών τα δάση , ένα από τα πιό γνωστά φαγώσιμα είδη στην Ελλάδα.
Οπως όλα τα μανιτάρια τα μαζεύουμε σε καλάθια , δεν τα πλένουμε και τα καθαρίζουμε μόνο με ένα βρεγμένο πανί.
Τα ζαρκαδίσια μανιτάρια τα μαγειρεύουμε με πολλούς τρόπους.
Αν είναι μεγάλα τα κόβουμε σε μικρότερα κομμάτια και τα μαγειρεύουμε
Αλεύρι, αυγό , φρυγανιά και το τηγανίζουμε σε ζεστό λάδι , χωρίς να το κάψουμε.
Το συνοδεύουμε με πουρέ πατάτας και φρέσκια σαλάτα.
Αν σας αρέσει στο λάδι σοτάρετε και λίγο σκόρδο.
Τη συνταγή αυτή μπορείτε να την κάνετε και με μανιτάρια του εμπορίου , τα ΠΟΡΤΟ ΜΠΕΛΟ.
Αναμονή τέλος!
Το δάσος γέμισε απο μανιτάρια ...αλλά και από συλέκτες που ξεχύθηκαν με τα καλάθια στο χέρι για την αναζήτηση των αγαπημένων νόστιμων ...φίλων!
Βγήκαμε λοιπόν στο δάσος ...είχαμε μαζύ μας και το σκύλο μας , τον ΝΕΜΠΕ!
Καλογράκια, Βασιλικά και μία και μοναδική ΚΟΚΚΙΝΟΥΣΚΑ.
Τα τηγανίσαμε και φάγαμε πίνοντας τσίπουρο!
Φτιάξαμε όμως και Κουρκούτι, σκορδαλιά με λεμόνι και μπόλικο σκόρδο.
Γιάννη μου ...για σένα που τρώς κάθε μέρα σουβλάκια και πίτσες...