Μετά από πολύ καιρό...μία βόλτα στο δάσος.

Περάσαμε δύσκολες μέρες αυτόν τον καιρό και δεν υπήρχε όρεξη όχι να μαγειρέψουμε αλλά ούτε να μιλήσουμε, ούτε να δούμε και κανέναν. Έρχεται κάποια στιγμή, κάποιο γεγονός και σου φέρνει τα πάνω κάτω. Δεν υπάρχουν λόγια να εξηγήσει κανείς πόσο άσχημα αισθάνεται και πόσο πονάει.

Για να χαλαρώσουμε και να ξεχαστούμε λίγο βγήκαμε μία βόλτα στο δάσος. 

Πάντα το δάσος έχει κάτι να σου δώσει...και μας έδωσε πολλά!

Κόντρα στον καιρό!

Ο καιρός επιμένει να είναι κρύος ...βγαίνει ο Οκτώβριος εξ' άλλου!

Παρ' όλα αυτά κάποια μανιτάρια έκαναν την εμφάνισή τους.

Στη βόλτα που κάναμε χθες στο δάσος βρήκαμε κάποια. Τα πρώτα ζαρκαδίσια έκαναν την εμφάνισή τους για να μην μας αφήσουν παραπονεμένους.

Με τα λίγα που μαζέψαμε φτιάξαμε τους πρώτους μεζέδες...τα χαρήκαμε πολύ, γιατί ήταν λίγα και πολύ φρέσκα.

Ήταν τόση η χαρά μας που δεν θέλαμε να τα μαγειρέψουμε

Δεν καταφέραμε όμως να αποφύγουμε τον πειρασμό και έτσι τα ετοιμάσαμε ...για το τηγάνι.

Και επειδή τα άγρια που μαζέψαμε ήταν λίγα, μαγειρέψαμε και λίγα του εμπορίου.

Έφτιαξα ένα κουρκούτι με νερό, αυγό, αλεύρι και αλάτι και αφού τα βούτηξα μέσα τα τηγάνισα.Δεν προλάβαινα να τα τηγανίσω τα έτρωγαν μόλις τα έβγαζα...πολύ νόστιμα!

Έφτιαξα και μία μικρή πίτσα...

και λίγα καναπεδάκια με γέμιση μανιταριών.

Ότι πρόλαβα έφαγα..πάρτε και σεις ένα μεζεδάκι !

Φεύγω για το δάσος...θα ακολουθήσουν συνταγές.

Υ.Γ. Μέρα που είναι σήμερα...ας πούμε και ένα ΟΧΙ...για να μας φύγει και ο νταλγκάς!!!

Μανιτάρια δεν βρήκαμε...μαζέψαμε όμως κάστανα!

Μπορεί στη βόλτα που κάναμε χθες στο δάσος να μην βρήκαμε μανιτάρια , βρήκαμε όμως και μαζέψαμε κάστανα.

Η χρονιά μας φέτος ήταν πολύ ...στεγνή!

Δεν έβρεξε όταν έπρεπε οπότε τα μανιτάρια...αυτά τα μαγικά παιδιά της βροχής δεν μας επισκέφτηκαν

Όμως δεν χάνει κανείς ποτέ από μια βόλτα στο δάσος. Πάντα κάτι έχει να σου δώσει.

Κάστανα, καρύδια, αγριοφράουλες..αγριολούλουδα και τόσα άλλα!

Μαζέψαμε λοιπόν κάστανα, τα φέραμε στο σπίτι, τα σκεπάσαμε με φτέρες και τα αφήσαμε να ωριμάσουν

Κάποια θα φαγωθούν βρασμένα ή ψημένα στα κάρβουνα. Κάποια θα γίνουν γλυκό και σοκολατάκια. Θα ακολουθήσουν συνταγές αργότερα.

Σας εύχομαι καλό βράδυ!

Φέτα, ντομάτα...και φρέσκο ψωμί!

Μία συνταγή παραδοσιακή , νόστιμη και εύκολη. Με λίγα υλικά.

Θέλει μόνο μία προετοιμασία

Περπάτημα στο βουνό σε οποιοδήποτε βουνό και ψάξιμο για καρπούς της φύσης:

Μανιτάρια...της εποχής

Ρόδια...καρποί της αγάπης!

Κάστανα...για το Χειμώνα!

Κράνα...για ποτό! και αγριολούλουδα..

Λίγη τύχη παραπάνω να συναντήσεις ένα από τα πολλά πάρκα που στήνονται κατά καιρούς αλλά δυστυχώς δεν συντηρούνται και η χρήση τους δεν εκτιμάται όσο θάπρεπε.

Με παγκάκια ,ψησταριές και βρύσες..

με ποτάμια και γεφύρια...

με καταρράχτες..

Λίγη ξεκούραση και ύστερα εκτέλεση της συνταγής:
Άπλωμα ενός χαρτιού ,κόψιμο της ντομάτας και της φέτας.

Λίγο αλάτι και λίγη ρίγανη και σπάσιμο του ψωμιού με το χέρι, κι ύστερα καλή όρεξη.

Τέτοια νοστιμιά είχα χρόνια να δοκιμάσω. Θέλετε η κούραση, θέλετε το ωραίο τοπίο (ΧΡΥΣΑΥΓΗ Βοΐου Κοζ'ανης) ,θέλετε η διάθεση ...

Και μπορεί να με πρόσβαλε άθελά του ο άνδρας μου αλλά είχε δίκιο όταν πίνοντας και δυο γουλιές τσίπουρο που πάντα κουβαλάμε μαζί μας για ώρα ανάγκης είπε:

-Αυτό είναι ΦΑΓΗΤΟ, αυτό είναι ΓΕΥΣΗ!

Υ.Γ. Μετά από δύο μέρες ετοίμασα το ίδιο φαγητό στο σπίτι ...καμία σχέση , καμία σύγκριση , ίδια υλικά αλλά έλειπαν όλα τα άλλα.

Βροχερή... εξόρμηση!

Μιά βόλτα με βροχερό καιρό προσφέρει όμορφες εικόνες !
Η φύση ντυμένη στην ομίχλη

Το ποτάμι...θολό κατεβεσμένο!


Πως να ην αγναντέψεις...


Με φόντο το παλιό γεφύρι...




Κι ύστερα γραμμή για το σπίτι...



Στην υποδοχή ο Αρης ...ο σκύλος και η παρέα του ,η Πηνελόπη και ο Οδυσσέας!




Ακολούθησε φαγοπότι...


Κάστανα ...και γλυκό κρασί!

Στη υγειά του Νίκου του οικοδεσπότη και όλης της παρέας!

Άλλη μια μέρα χορταστική ...βροχερή αλλά και πολύ ζεστή!

ΤΥΧΕΡΗ.....ΑΤΥΧΗ;

Είναι κάποιες στιγμές που αισθάνομαι έντονη την ανάγκη της φυγής , της αλλαγής.
Νοιώθω ότι στερούμαι κάποια πράγματα.
Μου λείπει ένα θέατρο ,ένας κινηματογράφος μία ΕΡΜΟΥ, μία ΤΣΙΜΙΣΚΗ να ξεχαστώ στις βιτρίνες. Μία βόλτα στην παραλία.
Ένα πολύβουο νυχτερινό μαγαζί.
Αυτά που λείπουν
ΖΗΛΕΥΩ και θεωρώ ότι είμαι ΑΤΥΧΗ που ζω σε μία επαρχιακή πόλη με περιορισμένους ορίζοντες και συγκεκριμένες δράσεις.
Ευτυχώς είναι και άλλες στιγμές (οι περισσότερες ) που αισθάνομαι τυχερή γιατί ζω μακριά από τα ασφυκτικά κέντρα.
Κι’ ότι μου λείπει το αναπληρώνω.

Αισθάνομαι τυχερή που μπορώ να φωτογραφίζω ανθρώπους, χρώματα και εικόνες ξεχασμένες μα γοητευτικές.

Τυχερή που γεύομαι και αυτοσχεδιάζω με καρπούς του δάσους και της φύσης.

Κάστανα, σύκα, μήλα, σταφύλια...

και μιά χούφτα βατόμουρα και σούρβα!

Τυχερή που απολαμβάνω τον καφέ μου, το ψητό στη σούβλα ή το φασιανό σ’ ένα απ’ τα γραφικά μαγαζιά της περιοχής μου αγναντεύοντας την απεραντοσύνη της Πίνδου

είτε κατάλευκη

είτε καταπράσινη

Τυχερή που περιδιαβαίνω πλακόστρωτα , γεφύρια πέτρινα και συμμετέχω σε γιορτές του δάσους , μανιταρογιορτή, καστανογιορτή

Κι’ ακόμη πιο τυχερή στην ανοιχτή πόρτα του εξοχικού σπιτιού μου , εκεί στο Κυπαρίσσι των Γρεβενών προσμένοντας τα παιδιά μου , τους φίλους μου .

Είναι πολύ εγωιστικό να τα θέλω όλα.
Να είμαι μόνο ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ.

Δεν γίνεται . Και αρκούμαι σε όσα έχω.
Και προσπαθώ οι στιγμές που ζηλεύω να είναι λιγότερες από εκείνες που οι άλλοι με καλοτυχίζουν!