Παρασκευή, 16 Οκτωβρίου 2009

Μακρολεπιώτα η ψηλή...κοινώς Ζαρκαδίσιο!

Το ζαρκαδίσιο είναι το πιό γνωστό ίσως μανιτάρι στην Ελλάδα.
Είναι φαγώσιμο και πολύ νόστιμο.

Οι μεγάλες διαστάσεις ,τα χρώματα , το λεπιδωτό καπέλο ,το διπλό κινητό δακτυλίδι και οι τεθλασμένες ζώνες στο πόδι που δεν κοκκινίζει αν ξυθεί είναι τα στοιχεία αναγνώρισης του μανιταριού. Θα το βρούμε στο δάσος από το Μάιο έως τον Νοέμβριο, συνήθως κατά ομάδες ,σε δάση ,σε άκρες δασών ,κατά μήκος δρόμων , σε ξέφωτα, βοσκοτόπια και θαμνότοπους, σε φωτεινά , ηλιώλουστα μέρη.

Κοινό σε όλων των ειδών τα δάση , ένα από τα πιό γνωστά φαγώσιμα είδη στην Ελλάδα.

Θα το συναντήσεις και με άλλες ονομασίες όπως: Ελαφίνα, Ομπρέλα ,Αδραχτίτης κ.λ.Οπως όλα τα μανιτάρια τα μαζεύουμε σε καλάθια , δεν τα πλένουμε και τα καθαρίζουμε μόνο με ένα βρεγμένο πανί.
Τα ζαρκαδίσια μανιτάρια τα μαγειρεύουμε με πολλούς τρόπους.
Η καλύτερη συνταγή είναι το σνίτσελ (υπάρχει η συνταγή σε παλαιότερη ανάρτηση) και το τουρσί.
Αν είναι μεγάλα τα κόβουμε σε μικρότερα κομμάτια και τα μαγειρεύουμε


Αλεύρι, αυγό , φρυγανιά και το τηγανίζουμε σε ζεστό λάδι , χωρίς να το κάψουμε.

Το συνοδεύουμε με πουρέ πατάτας και φρέσκια σαλάτα.

Αν σας αρέσει στο λάδι σοτάρετε και λίγο σκόρδο.
Τη συνταγή αυτή μπορείτε να την κάνετε και με μανιτάρια του εμπορίου , τα ΠΟΡΤΟ ΜΠΕΛΟ.

18 σχόλια:

Maria B. είπε...

καλή σου μέρα Δημητρούλα και ευχαριστούμε για τις γνωσεις που μας δίνεις !!!

καλό σ/κ

ΜιλτοΣ είπε...

Στο Ζαγόρι το λένε κατσπέρδικα επειδή μοιάζει από μακρυά σαν καθιστή πέρδικα.
Υπάρχει άλλο μικρότερο μανιτάρι, με μαστοειδή απόφυση στο καπέλλο που ίσως είναι δηλητηριώδες, χωρίς το χαρακτηριστικό άρωμα της κατσιπέρδικας.
Η κατσιπέρδικα βγαίνει σε ξέφωτα, παλιά εγκαταλειμένα χωράφια.
Να προσθέσω, για νέους συλλέκτες ότι μανιτάρια ΔΕΝ μαζεύονται ΠΟΤΕ κοιτώντας βιβλία.
Θυμάμαι τους ύπνους που έριξα για μέρες, όταν άπειρος συλλέκτης μάζεψα άλλο παρεμφερές μικρότερο μανιτάρι αντί του μπολομανίταρου.
Τώρα πια τα γνωρίζω και από την όσφρηση που δεν με ξεγελάει ποτέ!
Βρήκατε κατσιπέρδικες;;;

Ξανθή είπε...

Δήμητρα βλέποντας τις πρώτες φωτογραφίες τα λυπάμαι να τα φάω τόσο ωραία που είναι, από την άλλη σκέφτομαι την νοστιμιά τους και ζηλεύω.
Στην Αθήνα θα φάμε μόνο πορτο μπελο.
Καλό Σαββατοκύριακο.

Ανώνυμος είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
dhmhtra είπε...

Maria B. σ'ευχαριστώ ,ότι μπορώ κάνω.Τα μανιτάρια μας έγιναν πάθος
και ευτυχώς φέτος βρέχει πολύ!
Εμείς οι ΜΑΝΙΤΑΡΟΦΙΛΟΙ λέμε: Και όσο βρέχει έμεις συνεχίζουμε!

dhmhtra είπε...

ΜιλτοΣ καλησπέρα.
Πρώτη φορά συναντάω το όνομα :Κατσιπέρδικα για το ζαρκαδίσιο μανιτάρι, θα το καταγράψουμε στις ονομασίες των μανιταριών.
Συμφωνώ και συπληρώνω: Δεν πέρνουμε από το δάσος τίποτα που δεν γνωρίζουμε καλά,δεν μαγειρεύουμε μανιτάρια που δεν ξέρουμε τι ακριβώς είναι.
Φέτος βρήκαμε πάρα πολλές κατσπέρδικες.
θα τα ξαναπούμε.

dhmhtra είπε...

Ξανθή καλησπέρα.
Δεν είναι μακριά τα Γρεβενά.
'Ελα ένα Σ.Κ. και γω θα φροντίσω για τους μανιταρομεζέδες!
Φιλιά

Λίνα είπε...

Πολύ πολύ όμορφη ανάρτηση και κατατοπιστική. Ευχαριστούμε πολύ.

Καλό Σ/Κ.

Betty's Cuisine είπε...

αχ τι μας κάνεις! εκείνη η φωτό με το τηγανητό μανιτάρι με ξεσήκωσε!
από την Κρήτη μας στέλνουν συχνά μανιτάρια που μοιάζουν σε αυτό που περιγράφεις, κατά τον ίδιο τρόπο τα φτιάχνω κι εγώ, νοστιμότατα!

Ξανθή είπε...

Δήμητρα σε ευχαριστώ πολύ για την πρόσκληση, έχω φτάσει πριν τρία χρόνια μέχρι τα μέρη σας περίπου γιατί έχουμε φίλους στο Νυμφαίο.
Πολύ θα ήθελα να φτάσω ξανά αλλά δεν μπορώ να προσδιορίσω το πότε λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων του συζύγου.
Που θα πάει δεν θα βγούμε στη σύνταξη και τότε θα αλωνίζουμε την Ελλάδα κι όχι μόνο.

big mama είπε...

Πως μας ξεσηκώνεις με τα μανιτάρια! Αυτό είναι καλύτερο και από το σνίτσελ! Καλό Σ/Κ!

ΕΛΕΝΑ είπε...

Τι να το κάνεις το σνίτσελ όταν έχεις αυτό το μανιτάρι που βλέπω στο τηγάνι??
Μου φαίνεται θα κανονίσω κι εγώ εκδρομή προς τα μέρη σου, μιας και στην Αθήνα τέτοιες απολαύσεις είναι αδύνατες;-)
Φιλιά, καλό ΣΚ!!

bkaounas είπε...

Γεια χαρά Δήμητρα. Στη Ζαγορά Πηλίου το λέμε Γουργουλιάνα. Δεν το μαγειρεύουνε έτσι, απλά το τηγανίζουνε για αυτό και το βαριούνται, με την πρώτη ευκαιρία θα την πραγματοποιήσω την συνταγή. Έχω φάει στις Αυλαίς και ήταν υπέροχο.

Πλεκτο Εγκωμιο είπε...

Κα Δήμητρα καλησπέρα! Στο χωρίο μου στην Κρήτη το λένε " Αγγιναρίτη". Το αναζητουν σαν τρελοί μιας και είναι τρομερό κρασομεζές! Καλό σας βράδυ.

faraona είπε...

ΑΑΑΑΑΑΑΑ!το θέλω να το φάω ...εβγαλες κι υπέροχες φωτο μπράβο!

Asteri είπε...

Καταπληκτικά μανιτάρια!!!!
Είμαι λάτρης. Όπου μπορώ τα βάζω στην μαγειρική.
Καλημέρα!!

kiki είπε...

Να είχα λίγο τώρα!

MARIZA είπε...

Δήμητρα είστε πολύ τυχεροί στα Γρεβενά που είναι πιο βόρεια. Ευρυτανία τίποτε φέτος, κάτι λίγα προς τον Προυσό. Μόνο λακτάρια που μου έρχονται κάπως περίεργα στη γεύση όπως και να τα μαγειρέψω. Τη μακρολεπιώτα την έχω κάνει και ψητή και μετά από πάνω έβαλα γέμιση με το πόδι τηγανητό και τυριά, σκόρδο και αρωματικά να ψηθούν πάλι όλα μαζί. Αλλά θέλει καλό ψήσιμο να μην είναι σαν βραστή.
Πολλούς χαιρετισμούς.