Τετάρτη, 28 Ιανουαρίου 2009

Πατάτες γεμιστές με μανιτάρια

Νόστιμα ...και απλά!
Μία συνταγή πολύ απλή , εύκολη και εντυπωσιακή. Μπορεί να αποτελέσει κύριο πιάτο για καθημερινό φαγητό, μπορεί όμως και να στολίσει ένα τραπέζι σε ένα εξαιρετικό γεύμα.

Νόστιμα ...και απλά! Πατάτες γεμιστές με μανιτάρια!

Υλικά
300 γραμμάρια μανιτάρια
1 κιλό πατάτες μεγάλες
2 κρεμμύδια ξερά
1 ματσάκι μαϊντανό
2 σκελίδες σκόρδο
αλάτι, πιπέρι
½ δόση κρέμα μπεσαμέλ
μία κούπα τυρί τριμμένο (κεφαλοτύρι, κασέρι), λίγη φρυγανιά

Εκτέλεση
1. Καθαρίζουμε τις πατάτες και τις κόβουμε στη μέση. Τις αδειάζουμε με το μαχαίρι (ώστε να πάρουν μορφή βάρκας). Σε ζεστό νερό με αλάτι τις βράζουμε ελαφρώς, προσέχοντας μη διαλυθούν. Τις βουτυρώνουμε και τις τοποθετούμε σε ένα ταψάκι.

2. Ετοιμάζουμε τη γέμιση με μανιτάρια ως εξής: σοτάρουμε το κρεμμύδι και ρίχνουμε τα μανιτάρια, το σκόρδο, το μαϊντανό, το αλάτι, το πιπέρι και τα αφήνουμε μέχρι να σωθούν τελείως τα υγρά τους.

3. Γεμίζουμε τις πατάτες και ρίχνουμε από πάνω μία κουταλιά μπεσαμέλ.

4. Η μπεσαμέλ γίνεται ως εξής: σοτάρουμε 4 κουταλιές της σούπας βούτυρο με 7 κουταλιές αλεύρι και προσθέτουμε 1 κιλό γάλα ζεστό. Ανακατεύουμε πολύ καλά για να δέσει η κρέμα, προσθέτουμε 3 αυγά χτυπημένα, αλάτι και πιπέρι. Κατεβάζουμε την κρέμα από τη φωτιά και την αφήνουμε να κρυώσει, ανακατεύοντας συνεχώς για να μην πιάσει κρούστα.

5. Πασπαλίζουμε τις πατάτες με φρυγανιά, τυρί και τις βάζουμε στο φούρνο να ψηθούν.

6. Σερβίρουμε όσο είναι ακόμη ζεστό.

Μικρό μυστικό
Αν θέλουμε, μπορούμε να παραλείψουμε την κρέμα μπεσαμέλ και να πασπαλίσουμε το φαγητό μόνο με τα τυριά.


Παρασκευή, 23 Ιανουαρίου 2009

Aπο την φίλη μου την Κάτια!

Το παράδοξο της εποχής μας μέσα στην ιστορία είναι ότι έχουμε ψηλότερα κτήρια,
αλλά κοντύτερο ψυχισμό.
Φαρδύτερες λεωφόρους, αλλά στενότερες οπτικές γωνίες.
Σπαταλούμε περισσότερο, αλλά έχουμε λιγότερα.

Αγοράζουμε περισσότερα, αλλά απολαμβάνουμε λιγότερο.
Έχουμε μεγαλύτερα σπίτια και μικρότερες οικογένειες.
Περισσότερες ανέσεις, αλλά λιγότερο χρόνο.
Έχουμε περισσότερα πτυχία, αλλά λιγότερη αντίληψη.
Περισσότερη γνώση, αλλά λιγότερη κρίση.

Περισσότερους ειδήμονες, αλλά λιγότερες λύσεις.
Περισσότερα φάρμακα, αλλά λιγότερο καλή φυσική κατάσταση.
Έχουμε πολλαπλασιάσει τα αποκτήματά μας, αλλά έχουμε μειώσει τις αξίες μας.
Μιλάμε πολύ, αγαπάμε σπανιότατα και μισούμε συχνότατα.

Έχουμε μάθει πώς να 'κερδίζουμε το ψωμί μας', αλλά όχι πώς να κερδίζουμε τη ζωή. Προσθέσαμε χρόνια στη ζωή, αλλά όχι ζωή στα χρόνια μας.
Ταξιδεύουμε στο φεγγάρι, αλλά δυσκολευόμαστε να διασχίσουμε τον δρόμο, ώστε να συναντήσουμε ένα νέο γείτονα.
Κατακτήσαμε το κενό του διαστήματος, αλλά όχι το εσωτερικό μας κενό.
Καθαρίσαμε τον αέρα, αλλά βρωμίσαμε την ψυχή μας.
Διασπάσαμε το άτομο, αλλά όχι την εμπάθεια και την προκατάληψή μας.
Έχουμε υψηλότερα εισοδήματα, αλλά χαμηλότερη ηθική.
Γίναμε πολλοί σε ποσότητα, αλλά λίγοι σε ποιότητα.
Αυτή είναι η εποχή των ψηλών ανθρώπων, αλλά των μικρών χαρακτήρων.
Του γρήγορου κέρδους, αλλά των ρηχών σχέσεων.

Αυτή είναι η εποχή του κόσμου της ειρήνης, αλλά των εσωτερικών συγκρούσεων. Περισσότερης άνεσης, αλλά λιγότερης διασκέδασης.
Περισσότερων ειδών διατροφής, αλλά λιγότερης θρεπτικότητας.
Αυτή είναι η εποχή των δύο εισοδημάτων (και των δύο συζύγων), αλλά περισσότερων διαζυγίων.
Των εντυπωσιακότερων κατοικιών, αλλά διαλυμένων σπιτιών.
Είναι η εποχή που υπάρχουν πολλά στις βιτρίνες και λιγότερα αποθέματα.
Η εποχή που η τεχνολογία μας φέρνει αυτό το mail και η εποχή που μπορείς να επιλέξεις είτε να το προωθήσεις και να δημιουργήσεις τη 'διαφορά'...
ή απλά να το διαγράψεις...

ΒΡΑΒΕΙΟ


Ευχαριστώ τη Λίλα για την τιμή που μου έκανε δινωντας μου αυτό το βραβείο.
Ολοι έχουμε ανάγκη από στήριξη όταν ξεκινάμε μια προσπάθεια.
ΛΙΛΑ ευχαριστώ και πάλι!

Τετάρτη, 21 Ιανουαρίου 2009

Τι σημαίνει να είσαι "φτωχός"

Από την πρώτη στιγμή της δημιουργίας του blog υπήρξαν πολλοί φίλοι/συγγενείς/γνωστοί/απλοί αναγνώστες που στήριξαν αυτή την προσπάθεια. Ένας από αυτούς και ο fuitakos. Στη σελίδα του λοιπόν (www.fuitakos.blogspot.com) διαβάσαμε το παρακάτω κομμάτι το οποίο θεωρώ εξαιρετικό και γι’ αυτό άλλωστε θέλησα να το μοιραστώ μαζί σας. Είναι πραγματικά ότι πιο ωραίο έχουμε διαβάσει το τελευταίο διάστημα...

"Ένας πατέρας με οικονομική άνεση, θέλοντας να διδάξει στο γιο του τι σημαίνει φτώχεια, τον πήρε μαζί του για να περάσουν λίγες μέρες στο χωριό, σε μια οικογένεια που ζούσε στο βουνό. Πέρασαν τρεις μέρες και δυο νύχτες στην αγροικία. Καθώς επέστρεφαν στο σπίτι, μέσα στο αυτοκίνητο, ο πατέρας ρώτησε το γιο του: «Πώς σου φάνηκε η εμπειρία;» «Ωραία» απάντησε ο γιος με το βλέμμα καρφωμένο στο κενό. «Και τι έμαθες;» συνέχισε με επιμονή ο πατέρας. Ο γιος απάντησε: Εμείς έχουμε έναν σκύλο, ενώ αυτοί τέσσερις. Εμείς διαθέτουμε μια πισίνα που φτάνει μέχρι τη μέση του κήπου, ενώ αυτοί ένα ποτάμι δίχως τέλος, με κρυστάλλινο νερό, μέσα και γύρω από το οποίο υπάρχουν και άλλες ομορφιές… Εμείς εισάγουμε φαναράκια από την Ασία για να φωτίζουμε τον κήπο μας, ενώ αυτοί φωτίζονται από τα αστέρια και το φεγγάρι… Η αυλή μας φτάνει μέχρι το φράχτη, ενώ η δική τους μέχρι τον ορίζοντα… Εμείς αγοράζουμε το φαγητό μας· αυτοί πάλι, σπέρνουν και θερίζουν γι αυτό… Εμείς ακούμε CDs. Αυτοί απολαμβάνουν μια απέραντη συμφωνία από πουλιά, βατράχια, και άλλα ζώα. Και όλα αυτά διακόπτονται που και που από το ρυθμικό τραγούδι του γείτονα που εργάζεται στο χωράφι… Εμείς μαγειρεύουμε με ηλεκτρική κουζίνα. Αυτοί ό,τι τρώνε έχει αυτή τη θεσπέσια γεύση, μια και μαγειρεύουν στα ξύλα… Εμείς, για να προστατευθούμε, ζούμε περικυκλωμένοι από έναν τοίχο με συναγερμό. Αυτοί ζουν με τις ορθάνοιχτες πόρτες τους, προστατευμένοι από τη φιλία των γειτόνων τους… Εμείς ζούμε «καλωδιωμένοι» με το κινητό, τον υπολογιστή, την τηλεόραση. Αυτοί, αντίθετα, «συνδέονται» με τη ζωή, τον ουρανό, τον ήλιο, το νερό, το πράσινο του βουνού, τα ζώα τους, τους καρπούς της γης τους, την οικογένειά τους.Ο πατέρας έμεινε έκθαμβος από τις απαντήσεις του γιου του…Και ο γιος ολοκλήρωσε με τη φράση:«Σ’ευχαριστώ, μπαμπά, που μας δίδαξες πόσο φτωχοί είμαστε…» fuitakos

Κι όπως λέει και ο fuitakos, Αν δεν πάθεις, πως θα μάθεις...

Δευτέρα, 19 Ιανουαρίου 2009

Μακαρόνια με σκόρδο και μανιτάρια


Υλικά

1/2 κιλό μακαρόνια (ή κάθε άλλο είδος ζυμαρικού)
2 κούπες ψιλοκομμένα μανιτάρια, Πλευρωτοί ή Αγαρικά (Ασπρομανίταρα)
σκόρδο, αλάτι, πιπέρι, λάδι

Εκτέλεση
1. Βράζουμε τα μακαρόνια, τα στραγγίζουμε και τα κρατάμε ζεστά.

2. Σ’ ένα τηγάνι βάζουμε το λάδι, τα μανιτάρια κομμένα σε κομμάτια και τα σοτάρουμε μέχρι να ροδίσουν. Ρίχνουμε το σκόρδο, αλάτι και πιπέρι και συνεχίζουμε για λίγο το σοτάρισμα.

3. Στη συνέχεια ανακατεύουμε τα μανιτάρια με τα μακαρόνια για να πάει η μυρουδιά του σκόρδου σε όλο το φαγητό.

4. Σερβίρουμε τα μακαρόνια και προαιρετικά ρίχνουμε τυρί τριμμένο και ψιλοκομμένο μαϊντανό.

Μικρό μυστικό
Το πιάτο αυτό μπορούμε να το σερβίρουμε με τηγανητό ή ψητό ψάρι και φρέσκια σαλάτα.

Δευτέρα, 12 Ιανουαρίου 2009

ΠΩΣ ΝΑ ΦΤΙΑΞΕΤΕ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΕΣ ΤΣΙΓΑΡΙΔΕΣ!!!

Με μεγάλη μου χαρά διαπίστωσα πως το έθιμο της «γουρουνοχαράς» όχι απλώς σας άρεσε, αλλά σας κίνησε και το ενδιαφέρον να μάθετε πως γίνονται οι παραδοσιακές τσιγαρίδες. Σας παραθέτω λοιπόν αυτούσιο το σχετικό κομμάτι που είχε αναρτήσει στο blog του ο fuitakos, μέσω του οποίου μπορείτε να φτάσετε στο επιθυμητό αποτέλεσμα. Με αναλυτικά στοιχεία, βήμα προς βήμα και αναλυτικές φωτογραφίες. Απολαύστε το και ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ σε σας και στην παρέα σας με την οποία μαζί θα το επιχειρήσετε…

Το fuitakos.blogspot.com σας δίνει τη δυνατότητα να μάθετε πως μπορείτε μόνοι σας να φτιάξετε παραδοσιακές χριστουγεννιάτικες τσιγαρίδες στην αυλή του σπιτιού σας. Με τη βοήθεια και με τα «μαγικά» χέρια του… καλλιτέχνη Σήφη Δόλγηρα που εδώ και χρόνια έχει καθιερώσει τη συγκεκριμένη διαδικασία σε… επιστήμη σας μεταφέρουμε όλο το τελετουργικό και σας προτείνουμε να το επιχειρήσετε ανεπιφύλακτα.

Τι θα χρειαστείτε:1. Ένα καλοθρεμμένο γουρουνάκι το οποίο θα κόψετε σε κομμάτια (στο μέγεθος της παλάμης).
2. Τέσσερα κρεμμύδια
3. Αλάτι
4. Ένα ποτήρι ζεστό νερό.
5. Ένα ποτήρι κόκκινο κρασί (για να σβήσετε το κρέας)
6. Ένα μεγάλο καζάνι
7. Ανοιχτό και μεγάλο χώρο (αυλή κατά προτίμηση) για να ανάψετε τη φωτιά (όχι με ότι και ότι ξύλα, αλλά μόνο με... κέδρα) πάνω στην οποία θα τοποθετήσετε το καζάνι
1ο ΒΗΜΑ: Το βασικό συστατικό από τις τσιγαρίδες προέρχεται από το λίπος του γουρουνιού, οπότε το πρώτο βήμα είναι να βρούμε ένα καλοθρεμένο γουρουνάκι και να το οδηγήσουμε στη σφαγή. Κόβουμε λοιπόν το γουρούνι και στη συνέχεια κόβουμε το λίπος σε μεγάλα κομμάτια (στο μέγεθος της παλάμης) και το τοποθετούμε σ’ ένα μεγάλο καζάνι. 2ο ΒΗΜΑ: Λιώνουμε αλάτι σ’ ένα ποτήρι με ζεστό νερό και μαζί με τέσσερα κρεμμύδια (κομμένα σαν τριαντάφυλλο) τα τοποθετούμε κι αυτά στο ίδιο καζάνι με τα κομμάτια με το λίπος. Στη συνέχεια τοποθετούμε το καζάνι πάνω σε δυνατή φωτιά, την οποία έχουμε ανάψει αρκετή ώρα πριν (όχι με ότι και ότι ξύλα, αλλά μόνο με... κέδρα). 3ο ΒΗΜΑ: Το συστατικό για τις επιτυχημένες τσιγαρίδες είναι το καλό ανακάτεμα και από τη στιγμή που το καζάνι θα μπει στη φωτιά θέλει ασταμάτητο και καλό ανακάτεμα για να μην κολλήσει το λίπος στο καζάνι. Καλό ανακάτεμα λοιπόν για αρκετή ώρα μέχρι το καζάνι να αρχίσει να αφρίζει. 4ο ΒΗΜΑ: Μόλις γεμίσει το καζάνι με αφρό αδειάζουμε ένα μέρος από τη λίγδα (το υγρό που βγαίνει από το βράσιμο του κρέατος) και το υπόλοιπο το αφήνουμε στο καζάνι μαζί με τις τσιγαρίδες. Στη συνέχεια σβήνουμε τα κομμάτια μ’ ένα ποτήρι κόκκινο κρασί και μετά από λίγα λεπτά οι τσιγαρίδες είναι έτοιμες για σερβίρισμα. 5ο ΒΗΜΑ: Τοποθετούμε τις τσιγαρίδες σ’ ένα μεγάλο ταψί, μαζεύονται όλοι οι… ινδιάνοι γύρω από το τραπέζι και μαζί με άφθονο κόκκινο κρασί γίνεται ένα γλέντι τρικούβερτο… 6ο ΒΗΜΑ: Φυσικά το λίπος που μένει δεν το πετάμε. Είναι απίστευτα χρήσιμο!!!
Καλή επιτυχία και καλή όρεξη…

Τετάρτη, 7 Ιανουαρίου 2009

Χριστούγεννα ...σε λευκό φόντο.

Τα χριστούγεννα τα πέρασα στο χωριό μου, στο Κυπαρίσσι Γρεβενών. Ενα μικρό αλλά πολύ όμορφο και πολύ γραφικό χωριό στην περιοχή του Βοίου.

Ενα χωριό με λίγους κατοίκους αλλά πολύ ζεστούς και φιλόξενους ανθρώπους.

Είχαμε χιόνι!


Είχαμε πολύ χιόνι!!!




Είχαμε και σκύλο...το ΝΕΜΠΕ!







Είχαν έρθει και τα παιδιά μου από την Αθήνα και ήμουν πολύ ευτυχισμένη.


Την δεύτερη μέρα των Χριστουγέννων κάναμε την παραδοσιακή μας γιορτή την ΓΟΥΡΝΟΧΑΡΑ.
Το μενού περιελάμβανε : ψητό κρέας ,τσιγαρίδες,τουρσί ,τυριά και χαλβά από το γλυκό ΒΑΣΙΛΗ!!!

Μαγειρέψαμε τις παραδοσιακές τσιγαρίδες!

Και ψητό φασιανό φάγαμε!

Η ορχήστρα με τα χάλκινα μας διασκέδασε και έκανε τις μέρες μας όμορφες


Δεν μας έλειψε και ο χορός!!!